Met Waarden Helen

Filosofisch Café in Haarlem – Filosofie en Politiek

admin — Sun, 19 Feb 2012 07:06:14 +0000

ATTENTIE! LOCATIEWIJZIGING!

Eenmalig vindt het filosofisch café plaats in de Doopsgezinde Kerk, Frankestaat 24, Haarlem

Op woensdagavond 14 maart geeft Thierry Baudet een filosofische beschouwing op politieke ontwikkelingen.

In zijn lezing zal Thierry Baudet ingaan op de individualisering, die zowel door het (neo-)liberalisme en de sociaaldemocratie is omarmd, en betogen dat daarin nu een kentering plaatsheeft. In plaats van met het individu en zijn ‘onvervreemdbare rechten’ bezig te zijn, vragen we ons vandaag de dag af wat we nog met elkaar delen. Wat hebben we nog gemeenschappelijk?

Thierry H.P. Baudet (1983) is jurist en historicus en verbonden aan de Universiteit Leiden. In maart 2010 publiceerde hij de essaybundel ‘Conservatieve Vooruitgang’, waarin belangrijke conservatieve denkers van de 20e eeuw worden geportretteerd. In november 2011 verscheen het vervolg ‘Revolutionair verval’. Thierry Baudet is columnist van NRC Handelsblad. Hij is een vertegenwoordiger van een nieuwe generatie Europeanen, die op frisse wijze naar oude vraagstukken kijkt.

Symposium ‘Ethiek sterkt je in je werk’

admin — Sun, 19 Feb 2012 06:45:00 +0000

Een symposium over de ethische vraagstukken in de zorg rondom kinderen, geschikt voor professionals, studenten, managers en bestuurders in de (Jeugd)zorg, Kinderopvang en Welzijn, die reflectie doen willen ervaren. Met Waarden Helen organiseert dit symposium voor CNV Publieke Zaak in samenwerking met de Hogeschool Utrecht. Het vindt plaats op vrijdagmiddag 16 maart op de Hogeschool . . . → Lees meer Symposium ‘Ethiek sterkt je in je werk’

Filosofisch Café in Haarlem – filosofie versus literatuur

admin — Sun, 01 Jan 2012 14:48:13 +0000

Inleider bij het Filosofisch café op 18 januari 2012

Op woensdagavond 18 januari 2012 geeft filosoof en schrijver Ger Groot een inspirerende inleiding over filosofie versus literatuur onder de titel: ‘Net een boek…, de werkelijkheid van de schijn, en vice versa’.

In boeken en films wordt een wereld opgeroepen die niet echt is. Dat willen schrijvers en critici ons althans doen geloven: ‘Dit boek is geheel ontsprongen aan de fantasie van de auteur’. Maar, is die wereld wel zo onecht? Soms lijkt het immers alsof we in een roman of film onze eigen situatie scherper onder ogen krijgen dan in de werkelijkheid het geval is. En, is die werkelijkheid van haar kant wel zo ‘echt’ als wij denken? Bereikt ze haar meest intense betekenis niet juist vaak op die ogenblikken waarop we verzuchten dat ze ‘net een boek’ lijkt?
Ger Groot gaat woensdag de 18e in op vragen zoals: Wat hebben literatuur en filosofie met elkaar van doen? Kunnen ze elkaar van dienst zijn? ‘Fictie is nooit alleen maar fictie, en werkelijkheid nooit alleen maar de realiteit.’ Romanschrijvers geven antwoorden op levensvragen. Filosofen ook. Het gaat om het verschil in benadering.

Filosoof en schrijver Dr. Ger A.M. Groot (1954) doceert wijsgerige antropologie en cultuurfilosofie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Daarnaast publiceert hij veelvuldig beschouwingen, boekbesprekingen en opiniestukken in dag- en weekbladen en culturele tijdschriften. Hij is in september 2009 benoemd tot bijzonder hoogleraar ‘Filosofie en literatuur’ aan de Radboud Universiteit te Nijmegen. Zijn oratie was getiteld Vergeten te bestaan; echte fictie en het fictieve ik.

Symposium ‘Reflectie is ook zorg’

admin — Tue, 22 Nov 2011 06:53:18 +0000

Een symposium voor zorgverleners die reflectie doen willen ervaren. Met Waarden Helen organiseerde mede dit symposium en verzorgde het middagvoorzitterschap. 330 (aankomende) zorgverleners hoorden waarom aandacht voor ethiek zo belangrijk is, zagen een casus gespeeld door het Toetstheater en konden reflecteren op deze casus in workshops. lees het verslag van het symposium op 21 november 2011

Zin in Zorg: Horen, zien en zwijgen?

admin — Fri, 30 Sep 2011 13:49:01 +0000

Zin in Zorg, magazine van Reliëf, sept. 2011

Twee leden van het Ethisch Elftal werpen hun licht op een moreel dilemma uit de zorgpraktijk van alledag. Deze keer het verhaal van een thuiszorgmedewerkster die met strafbare feiten van haar cliënt geconfronteerd wordt. Madeleine Timmermann en Marianne Waling-Huijsen over de spanning tussen het beschermen van de persoonlijke levenssfeer van de cliënt en het recht om aangifte te doen van een strafbaar feit.

Een thuiszorgmedewerkster ziet bij een alleenstaande mannelijke cliënt tijdens het stofzuigen op de salontafel blaadjes liggen met foto’s waar ze nogal van schrikt. Ze is ervan overtuigd met kinderporno van doen te hebben. Na haar dienst meldt ze zich overstuur bij haar leidinggevende, met het voornemen om aangifte te doen. In het team ontstaat discussie. Er worden vragen gesteld als: mogen we dat eigenlijk wel doen, we hebben toch een beroepsgeheim? We dienen de persoonlijke levenssfeer van onze cliënten te beschermen. Maar dit is strafbaar, dan is het toch je plicht om aangifte te doen? Welke morele afweging moet in dergelijke gevallen gemaakt worden, wat weegt hier het zwaarst?

Madeleine Timmermann: Het is een ongemakkelijke casus over een precair onderwerp. Als eerste reactie komt bij mij de vraag op of er geen sprake kan zijn van een misverstand. Intuïtief trap ik eerst op de rem vanwege het risico te snel in een oordeel of veroordeling te schieten, juist omdat het over kinderporno gaat.

Marianne Waling-Huijsen: Het is inderdaad van belang dat er een zorgvuldige reconstructie plaatsvindt van wat er is gebeurd. Lagen de foto’s open en bloot? Of was de medewerkster aan het snuffelen? Betreft het werkelijk kinderporno? In het verlengde daarvan dienen zich vragen aan als: Wat denkt de medewerkster over de bedoelingen van meneer om het zo neer te leggen? Wat gebeurde er op het moment dat zij al stofzuigend meende kinderporno te zien? Had zij al eerder bepaalde bedenkingen in dit licht over deze meneer? Van zeer groot belang vind ik dat de leidinggevende eerst met haar zo goed mogelijk duidelijkheid creëert.

MT: En dat de betreffende medewerkster voldoende gehoor en ondersteuning krijgt want zij verkeert in (gewetens)nood!

MWH: Zeker. Maar waarom is het al in het team besproken?. Als er ook andere medewerkers in deze thuissituatie komen dan zal het ook met hen besproken moeten worden. Zo niet, dan in eerste instantie wat terughoudendheid betrachten tot er meer duidelijk is. Eerst moet de leidinggevende de medewerkster opvangen en uitzoeken wat er aan de hand is of kan zijn. Of de organisatie richtlijnen heeft in deze of er een beroep gedaan kan worden op een vertrouwenspersoon? Dan is de vraag wat deze medewerkster wil? Per direct uit de situatie gehaald worden of een time-out of ziet ze andere mogelijkheden?

Zorgrelatie

MT: Dat heeft alles te maken met de zorgrelatie die zij met deze meneer heeft.

Beroepsgeheim is een essentieel onderdeel van de zorgrelatie. De cliënt moet er op kunnen vertrouwen dat hij of zij bij zorgverleners in veilige handen is. Vanuit de zorgethiek is het voor de handliggend om niet in te steken bij juridische regelgeving, maar eerst met meneer over de kwestie contact te hebben. Het perspectief op de betreffende meneer mag niet zomaar verengd worden tot dader. Pas als hij gehoord is kan verder gekeken worden.

MWH: Het zou goed zijn als de medewerkster in staat is om met de leidinggevende samen met de cliënt te bespreken wat zij meende aan te treffen en dat het haar heel erg geschokt heeft. Kan zij tegen hem zeggen welke problemen zij heeft bij het ontdekken van (mogelijke) kinderporno? Kan met de cliënt besproken worden dat zij zich klem voelt staan tussen de opgebouwde zorgrelatie en haar recht aangifte te doen van een strafbaar feit?

MT: Het is van belang te realiseren dat de integriteit van alle betrokkenen een rol speelt. Het is en blijft wel noodzakelijk om de betreffende medewerkster voldoende ruimte te geven haar ongemak te uiten en haar wensen kenbaar te maken. Het is goed dat zij er niet over zwijgt. De leidinggevende heeft als taak haar serieus te nemen. Hij of zij creëert overzicht en weegt welke stappen in welke volgorde genomen kunnen worden.

MWH: Als er goed voor medewerkers gezorgd wordt werkt dat door in de zorg aan cliënten. Ook in ongemakkelijke situaties kan goede zorg gegeven worden, als maar met elkaar onderkend wordt dat het ongemakkelijk is en zorgvuldig verkend wordt waar grenzen liggen. Proberen en leren om in gesprek te gaan of te blijven. Juist ook als het gaat over zaken waarover men liever zou zwijgen.

Dit artikel downloaden in PDF-formaat